پیرکامل

پیرکامل

ای شـَــمال بادبهاران و خـــزان برگــرفتی برگ های ایــن رَزّان

ای شَـمال ما را پَریشان تر مــکن گلـــ بهارِ ما از این بدتــر مـکن

بعدازآن یاد و مقام شـاهِ مــــنیر می رسدنوبت به سلطان شاه بشیر

حضـــرت حاجی بشیر شاهِ ولـی شــد ز بســتانِ محبّت ها گلی

او ز نســل مرشــدان با کمــال مهــربان وبامحبّت خوش جـمال

قاضــی واهـل شریعت شد مـدام در طریــقت پــیرکامل شدتمام

مـهرِ او در قــلب های مــهربـان اشک شوق از دیده های ما روان

مـا بـه گرد پیر خـود پروانه ایـم از بــرای عشـق جان دیوانه ایم

ای مریدان سـینه چاکـان زمــان پیــرما حاجـی بشـیرشاه جهان

ای مریدان ای مریدان سـرزنـیــد گــرد این انسان کامل پرزنــید

دوسـت دارم نرگــسان پرخـمـار چهره اش زیبا شده چون صدنـگار

ای صبا یک دم برآن گلشن گــذر پیــرکامــل شــدبشیرشاه پدر

می ســتایم من دو ابرو و رخــان می زنم (یاهو)زنان با سرخوشـان

سرخــوشانِ پــیرِبشیرشاهِ ولـی هریــکی درباغ عرفــان بلـبلی

می سرایند وصف او را تا ســـحر وصــف آن پیری که شد ما راپدر

ای صـبا زین عشق جان سوزپــدر قلــب هاب عاشقان راکن خبــر

عاشــقم برحـضرت شــاه جهان عشق او در قلب ها شد جـاودان

عکس رویش هردمی درجــام مـا مرغِ حُسـنَش لحظه ای در دام ما

تا ابـــد با عکـس او یا هـو زنـیم لحظـه ها در مجلسش زانو زنیـم

دست هایش بوسه باران می کنـیم عشق او در قلـب یاران می کنـیم

سرخوشان با عشق او سـرزنده اند تا قیــامـت زنده و پاینــده اند

شمس تبريزي...