بوی پیراهن

یوسف مـصری بیا تـا من ببویم پیرهـن پـیرهن را من بـبویم با دو زلف پرشـکن

پـیرهن را من دمی بر روی چشمان بـو کنم با دوچـشم روشنم من هم نـظر بر رو کنـم

یوسـف مصری به بـازارآی خریدارت مـنم عاشـق آن روی مـاه و چشم بـیمارت منم

یوسف چون ماه من یک دم روان کن پیرهن تا ببویم جامه ات را هم چونسـرین وســمن

می گذارم پیرهن را بر دو چشم و دیــده ام من تو را همچون عزیزاز مصرِجان بخریده ام

می کنم صد بار نظربرهردوچشم ونرگـسان گرنـبینم روی ماهت می شـود اشـکم روان

یوسف مصــری بیا تا من ببویم جامــه ات می کند روشن دوچشمم جامه ها و نامـه ات

گـــربیایی همچو ماه یک لحظه تو بربام مــا همچو آهومی شـوی دربند عـشق ودام مـا

توکه چون ماه درجمالی وحَسین و بی نـظیر مـا شـدیم در بند گیسو ودو زلف تو اســیر

عاشقم بر هردو گیسو و برآن حسن و جــمال بر حــیا و بــر وفا و بــر صـفا و بـرکمال

یوسف مصری به کنعان آی که دوری از وطن آیـد از دور بر مـــشامم بوی پاک پیرهـن

صورتت چون ماه درخشان هرشب است درآسـمان خُلق وخویت هر دو زیبا وتویی هم مهربان

من هزاران شکر می گـویم که تو مـاه مـنی روزها بـر تــخت زرین دلم شــاه مـــنی

می کــنم با تو غم هـجران را یک دم بـیان نیست دردی بدتراز عشق ومحبت در جهان

کلبه ی احزان شد این دل از غم هـجران بیا بــوی پیراهن هــمی آیــد ز مصر با صفا

کلبه ی احزان دل روزی گلستان می شـود بوی پیراهن یوسف عطر مســتان می شود

ما زعشقت چون زلیخا می دریم صدپیرهن تا که با وصلت چو سبزه سبزباشیم در چمن

مابه بوی پیرهن چون سرخوشان هم می رویم از برای بـوی یوسف چـون عقابان می پـریم

مابه وصـل یوسف وآن ماه خود داریم یقـین چون زلیـخا ما جـوان گردیم ز بـعداربـعین

تا ابد درعشق یوسف من گرفتار و به بــند من شـدم صدباراسـیر پیچ زلفش درکمند

ای شمال باد زمستان بوی یوسـف را بـیار من چــو یعقوبم برای بوی یوسـف بی قرار

ای صــبا از ما رسان تو ایـن پیام دلگشـا گو که ما هم چون زلیـخا مانده وداریم وفـا

شمس تبريزي...