مناجات

الهی تویی صاحب سرّ و حـال توسلطان عرشی و صاحب کمال

الهی سوگند به نـور فــــلق به سرخی شام و خون شــفق

الهی به مـستان جام خــمار به زلفان مشکین چون شام یـار

الهی به هـیهای و نای شــبان به یاهوی مستان و شیرین لبان

به یـاهو و فریاد یاهو زنــان به آه و سوز عــشق نــهان

به نـیـل طویـل و رود روان به خورشید تابان اندر جــهان

به درویش خرسند با شـوروحال به رخسار آن پیر یوسف مثـال

به آهـوی در بـند دام و دوال به رندان پرشور فـکر وخـیال

به شـام غریبـان دور از وطـن به آن لاله های ســرخ چـمن

به آواز مـستان فرخـنده فـال به گفتار آن پـیرصاحب جـمال

به طوطی محبوس درحبس و بنـد به تفتان و البرز و کوه سـهـند

الهی سـوگند بـه فصل بهار به آن ماه بدر و لیل و نــهار

به چشمان نرگس و مست و خمار به آن ابروان چون تیـغ یــار

به صحرای تاتار و دشت خـتن به گلهای سرخ وکـوه وچـمن

به آن سبزه ی سبز در سبزه زار به گل های زیـبای هر جویبـار

تو را می پرستم که یکـتا تـویی خدای جهانی و رحمـان تویی

خدایا بـبخشا تو این خاکـسار که در بندعصیان شده شرمسـار

گنـاهش ببخش و بکن رسـتگار تویـی حضرت پاک پـروردگار

تو فرمانروایی و نـامت قدیـر نداری خــدایا تو مثل ونـظیر

ببـخشا خـدایا هـمه بندگان هـمه مردگان و هـمه زندگان

بباران تو آن ابـر رحمت که ما نداریم جزتــو خـدایا خـدا

عبدالکریم کرد

8/6/95

شمس تبريزي...